Тибқи қонунгузории ҶТ дар ҳуҷҷатҳои тасдиқкунандаи шахсият сабти насаб ва ном ҳатмӣ буда, номи падар ҳатмӣ нест. Яъне шаҳрвандон метавонанд фақат насаб ва ном дошта бошанд. Аммо баъзан ин меъёри қонун нодуруст фаҳмида шуда, дар ҳуҷҷатҳои расмӣ ҷойи (сутуни) насабро холӣ гузошта, ҷойи ном ва номи падар пур карда мешавад (мисол: Насаб: холӣ Ном:Хуршед Номи падар:Анварзода), ки чунин тарзи номгузорӣ нодуруст мебошад. Чунки дар шаҳодатномаи таваллуд ва дигар ҳуҷҷатҳо аввал насаб ва баъд ном навишта мешавад. Бинобар ин агар шхс “номи падар” надошта бошад дар шаҳодатномаи таваллуд ё шиноснома бояд ҷойи “насаб” ва “ном” мутобиқан пур карда шуда, ҷойи “номи падар” холӣ гузошта шавад (мисол: Насаб:Анварзода Ном:Хуршед Номи падар: холӣ).

Насаб метавонад аз насаби падар ё модар инчунин аз номи падар бо иловаи пасвандҳои насабсози -ӣ, -зод, -зода, -он, -ён, -иён, -ёр, -ниё, -фар ташаккул ёбад (мисол: Анварзода Хуршед). Насаби шахс ҳамчунин метавонад бе илова намудани пасвандҳои насабсоз ташаккул ёбад (мисол: Анвар Хуршед). Аммо таҷриба нишон медиҳад, ки истифодаи пасвандҳои насабсоз ҷиҳати фарқ намудани насаб аз ном ё номи падар нақши муҳим дошта, истифодаи онҳо афзалтар аст.